Help mij! Mijn vriend(in) heeft een burn-out.

cristian-newman-141875.jpg

Ken jij iemand met een burn-out of stress klachten en wil je weten hoe je diegene het beste kunt helpen? Hier deel ik de do's en don'ts vanuit mijn persoonlijke ervaring. 

Do's:

  • Zeg iets als: "ik ben er voor je, ook in deze tijden". Tegen mij zeiden sommige vrienden: "Je komt echt niet zomaar van me af!", en dat werkt! Hier gaat het erom dat je het gevoel geeft dat er niet nog een zorg (vrienden verliezen) bij komt, want de onzekerheid is al flink aanwezig tijdens een burn-out. 
  • Houd altijd in je achterhoofd dat jij de ander niet kunt genezen. Ze moeten zelf door alle pijn en fases heen om weer van de burn-out af te komen. Sommigen hebben een paar maanden nodig, anderen een paar jaar en soms werkt yoga, maar soms werken hele andere activiteiten. Geef de tijd om dit uit te zoeken. 
  • Neem de ander mee naar buiten voor een wandeling (of een picknick in een rustig park als het zomer is). Let wel op dat dit in de eerste fase waarschijnlijk onmogelijk is vanwege het lichaam dat wellicht niet meewerkt en oververmoeid is. In een latere fase kan dit prima. 
  • Spreek af met de ander dat ze laten weten wanneer ze gezelschap nodig hebben. Herhaal dit ook af en toe, want dit is het moeilijkste wat er is: om hulp vragen. Echter is het zo ontzettend fijn als je dit kunt leren, want niets is beter dan in gezelschap zijn met een vriend(in), ook al zit je alleen maar naast elkaar en zeg je verder niets. Je hoeft ook niet altijd iets te 'doen', gewoon er 'zijn' werkt al heel goed. 
  • Als laatste wil ik meegeven dat het belangrijk is de ander altijd serieus te nemen, want dat is een burn-out. 

Don'ts:

  • Behandel de ander niet als een patiënt door continu te vragen "hoe gaat het met je?", want 9 van de 10 keer gaat het toch niet zo lekker. Een fijnere vraag is wellicht "hoe is je dag?" dan kunnen ze zelf kiezen om te vertellen hoe ze zich voelen ofwel te zeggen wat ze gedaan hebben. Het zijn kleine details, maar werkt vaak positief.  
  • Zeg niet: "Volgens mij moet je het gewoon accepteren en dan komt het goed". Kun jij vertellen hoe dat werkt? Je kunt best aangeven dat acceptatie in een langdurig traject op den duur zeker zijn voordelen kan bieden. Zo kan iemand daar al over nadenken en dat is prima, maar van de een op de andere dag iets accepteren lijkt mij heel lastig. Wel kan het zijn dat je leven er anders uit gaat zien na een burn-out, maar dat hoeft niet direct negatief te zijn.  
  • Verrassingen regelen. Dit kan natuurlijk leuk zijn als je een top-dag hebt, maar er zitten echt dagen tussen dat je niets wilt en al helemaal geen verrassing. Dit verschilt natuurlijk ook per persoon. 
  • Probeer niet teveel te plannen met je vriend(in), familielid, collega die een burn-out heeft. Het is erg moeilijk om "nee" te zeggen en ook vaak vervelend als je gewend bent veel te plannen en nu vaak "nee" moet zeggen terwijl je echt een slechte dag hebt. 
  • Vraag niet: "Wanneer ga je weer werken/studeren?". Dit geeft veel druk en is vrijwel onmogelijk om te bepalen zolang je middenin een burn-out zit. 

Heb jij zelf een burn-out of heb je een vriend(in), familielid, collega die een burn-out heeft? Welke do's en don'ts heb jij ervaren? Laat hieronder je reactie achter.